Cancer patient’s wife thanks Sudhir Mungantiwar for the help in bad days : कर्करोग रुग्णाच्या पत्नीने राखी बांधून व्यक्त केली कृतज्ञता
Chandrapur – राजकारणात मतभेद असतात. पक्ष वेगळे असतात, विचार वेगळे असतात आणि प्रत्येकाची आपापली राजकीय भूमिका असते. मात्र एखाद्या कुटुंबावर संकट कोसळते, तेव्हा या सगळ्या गोष्टी मागे पडतात. त्या क्षणी समोर असतो तो एक माणूस आणि त्याचे दुःख. चंद्रपूर जिल्ह्यातील पोंभूर्णा येथे घडलेला सोनाली भुरसे आणि आ. सुधीर मुनगंटीवार यांच्यातील एक छोटासा प्रसंग याच माणुसकीची आठवण करून देणारा आहे.
सोनाली भुरसे यांच्या पतीला काही महिन्यांपूर्वी कॅन्सरचे निदान झाले. एका क्षणात कुटुंबासमोर मोठे संकट उभे राहिले. आजार गंभीर होता, उपचाराची चिंता होती आणि पुढे काय होईल याची अनिश्चितता होती. अशा परिस्थितीत योग्य उपचार मिळणे हीच सर्वांत मोठी गरज होती. मुंबईतील हिंदुजा रुग्णालयात उपचार आणि शस्त्रक्रियेची व्यवस्था होण्यासाठी आ. सुधीर मुनगंटीवार यांनी मदत केली. शस्त्रक्रिया यशस्वी झाली आणि आज मुकुंदा भुरसे सुखरूप आहेत.
एखाद्या कुटुंबासाठी ही गोष्ट किती मोठी असते, हे त्या कुटुंबालाच माहीत असते. आजाराच्या काळात मिळालेली मदत अनेकदा पैशांपेक्षा मोठी असते. कारण त्या मदतीमुळे उपचाराचा मार्ग मोकळा होतो आणि संकटात सापडलेल्या कुटुंबाला धीर मिळतो. भुरसे कुटुंबासाठीही ही मदत अशाच प्रकारचा आधार ठरली.पोंभूर्ण्यातील एकल महिला संमेलनात सोनाली भुरसे यांनी आ. मुनगंटीवार यांची भेट घेतली. मनातली कृतज्ञता व्यक्त करत त्यांनी त्यांचा सत्कार केला आणि त्यांच्या हातावर राखी बांधली. ही राखी एखाद्या औपचारिक कार्यक्रमाचा भाग नव्हती. आपल्या पतीच्या उपचारासाठी मदत करणाऱ्या व्यक्तीला भावाचे स्थान देत एका महिलेने व्यक्त केलेली ती मनापासूनची भावना होती. त्या एका कृतीतून शब्दांपेक्षा अधिक काही सांगितले गेले.
या प्रसंगाचे महत्त्व आणखी एका कारणामुळे आहे. सोनाली भुरसे या राष्ट्रवादी काँग्रेसच्या महिला आघाडीच्या पोंभूर्णा तालुकाध्यक्ष आहेत. आ. मुनगंटीवार आणि त्यांचा पक्ष यांची राजकीय भूमिका वेगळी आहे. पण संकटाच्या वेळी ही राजकीय ओळख आड आली नाही. एखाद्याचे राजकीय मत काय आहे, तो कोणत्या पक्षात आहे, यापेक्षा त्याच्यावर आलेले संकट मोठे मानून मदतीला जाणे हीच लोकसेवेची खरी भावना आहे.
आजच्या राजकारणात पक्षीय संघर्ष अपरिहार्य आहे. मतभेद असणारच. निवडणुका असतील, आरोप-प्रत्यारोप होतील आणि राजकीय स्पर्धाही राहील. पण या स्पर्धेच्या पलीकडे माणसामाणसांमधील संबंध टिकवून ठेवणे तितकेच आवश्यक आहे. राजकारणासाठी मतभेद असावेत; मात्र एखाद्याच्या दुःखाशी सहानुभूती ठेवण्यासाठी एकाच पक्षात असण्याची गरज नसावी. पोंभूर्ण्यातील हा प्रसंग त्याचीच जाणीव करून देतो.
एकल महिला संमेलनाच्या व्यासपीठावर आ. मुनगंटीवार यांनी “एकही महिला एकटी नाही” असा विश्वास व्यक्त केला. त्याच कार्यक्रमात एका महिलेने आपल्या कुटुंबावर आलेल्या संकटाच्या काळात मिळालेल्या आधाराबद्दल त्यांना भावाच्या नात्याने राखी बांधली. त्यामुळे त्या विधानाला केवळ भाषणातील शब्द न राहता एका प्रत्यक्ष अनुभवाची जोड मिळाली. लोकप्रतिनिधीच्या कामाचे मूल्यमापन केवळ रस्ते, इमारती, योजना किंवा विकासकामांच्या आकडेवारीत होत नाही. एखादा नागरिक अडचणीत असताना त्याला आधार मिळतो का, त्याच्या समस्येचा पाठपुरावा होतो का आणि संकटाच्या क्षणी त्याला आपलेपणाची जाणीव होते का, यालाही तितकेच महत्त्व आहे. कारण शेवटी लोकप्रतिनिधी आणि नागरिक यांच्यातील नाते हे केवळ मतपेटीचे नाते नसते.
सोनाली भुरसे यांनी बांधलेली राखी त्यामुळे केवळ आभार मानणारा प्रसंग राहात नाही; त्यामागे एका कुटुंबाच्या संकटाची कहाणी, उपचारासाठी मिळालेली मदत आणि त्यातून निर्माण झालेला विश्वासाचा ऋणबंध आहे. राखीचा धागा नाजूक असतो; पण तो जोडणारे नाते खूप घट्ट असते. पोंभूर्ण्यातील ही राखी राजकारणापलीकडच्या माणुसकीची साक्ष देऊन गेली. पक्षभेद बाजूला ठेवून संकटात धावून जाणे, अडचणीच्या काळात आधार देणे आणि समोरच्याची राजकीय ओळख न पाहता माणूस म्हणून मदतीचा हात पुढे करणे, ही आ. सुधीर मुनगंटीवार यांच्या सार्वजनिक जीवनातील वेगळी ओळख महाराष्ट्राने यापूर्वीही अनुभवली आहे. म्हणूनच या राखीच्या धाग्यातून उमटलेला संदेश साधा आहे. राजकारणाच्या वाटा वेगळ्या असतील, पण माणुसकीची वाट एकच असते, हेच मुनगंटीवार यांच्या कृतीतून सातत्याने सिद्ध होत असते.
